مركبش را تيرباران كردند . اسب وى از پاى درآمد و شبث ، برادر ارزق ، نيزه بر سينهء قاسم زد كه سر سنان از پشت مبارك او بيرون آمد . قاسم كه در آن حرب بيست و هفت زخم خورده بود و خون بسيار از وى رفته بود از اسب درگشت و گفت : يا عمّاه ادركنى . چون آواز او به گوش امام حسين رسيد مركب بتاخت و صف پياده و سوار را درهم دريده قاسم را ديد كه در ميان خاك و خون افتاده و شبث بن سعد بر بالاى سر او ايستاده مىخواهد سرش را از بدن جدا كند . امام حسين ، عليه السّلام ، بر او ضربتى زد كه به دو نيم شد . آنگاه قاسم را درربوده به در خيمه آورد و هنوز رمقى در تن وى باقى بود . پس امام حسين سرش در كنار گرفته بوسه بر رويش مىداد و مادرش با اهل بيت ايستاده مىگريستند . قاسم چشم باز كرده در ايشان نگريست . تبسّمى فرموده جان به جان‌آفرين تسليم كرد . و در روضة الصفا چنين آورده كه قاسم به حسن به ضرب تيغ عمرو بن سعد بن مقبل الاسدى به قتل آمد ؛ « 1 » و اللّه اعلم بحقايق الامور . امّا بعد از شهادت قاسم ، ابو بكر على پيش امام حسين آمد و گفت : اى برادر مرا دستورى ده تا كينهء خويشان از اين بدكيشان باز خواهم . مدتى است كه مىخواستم كه تحفه‌اى به خدمت تو آورم و ندانستم كه چه تحفه لايق آن حضرت مىباشد . امروز مىبينم كه هيچ تحفه‌اى لايق‌تر از جان نيست . مىخواهم كه اين تحفه نثار قدم ملازمان كنم . پس امام حسين او را شرف اجازت ارزانى فرمود و ابو بكر به ميدان درآمده به هر طرف مىتاخت و رايت شجاعت به دست جرأت برمىافراخت و عرصهء ميدان را از نامردان تهى مىساخت ، تا وقتى كه به طعن نيزهء موصلى يا زخم تير عبد اللّه بن عقبه يا حرّ بن بدر نخعى نقد حيات را بر سر بازار شهادت درباخت . بعد از شهادت ابو بكر على ، عمر على دستورى طلبيده به حرب درآمد و به قوّت مبارزت بسيارى از اعدا را به صحراى عدم فرستاد . آخر الامر به سبب غلبهء اشرار و فجار رخت از اين عالم بربسته در روضهء رضاى پروردگار قرار گرفت . بعضى گفته‌اند كه عمر على در كربلا حاضر نبود . اين قول نزد علما اصح است ، امّا مشهور آن است كه در آن روز به سعادت شهادت فايز گشته . بعد از آن عثمان على ، به اجازت سبط نبى و ولى ، تكاور در پيش صف برانگيخته حرب مردانه درپيوست و دست مبارزان به شوكت مردانگى فروبست تا آنكه بعد از حرب بيكران به زخم گران يزيد ابطحى شمع حيات آن چراغ دودمان على به باد اجل منطفى شد .

--> ( 1 ) . صاحب ابصار العين قاتل قاسم بن حسن ( ع ) را عمر بن سعد بن نفيل ازدى ثبت كرده است ؛ - حماسه‌سازان كربلا ، ص 101 .